Yüzey hasarı, yarı iletken levha taşlamada ana kalite sorunlarından biridir. Taşlama işlemi, gerekli kalınlığı ve boyutsal doğruluğu elde etmek için malzemeyi levha yüzeyinden çıkarır, ancak aşırı mekanik kuvvet, uygun olmayan aşındırıcı koşullar, ısı veya dengesiz işlem, bitmiş yüzeyi etkileyebilir.
Hasar gözle görülür çizikler veya kenar kırılmaları şeklinde görünebilir, bazı kusurlar ise yüzeyin altına uzanır ve hemen görülmez. Yarı iletken işlemede kullanılan silikon ve SiC levhalar için bu kusurların kontrol edilmesi önemlidir çünkü zemin yüzeyinin durumu sonraki işlemleri ve bitmiş levhanın kıvamını etkiler.
Gofret yüzeyi hasarı, öğütme sırasında gofret yüzeyinin üzerinde veya altında oluşan fiziksel kusurları veya değişiklikleri ifade eder. Ciddiyet, levha malzemesine, aşındırıcı özelliklere, taşlama parametrelerine, takımın durumuna ve soğutma ve talaş kaldırma koşullarına bağlıdır.
Gofret öğütme kusurlarının yaygın biçimleri şunları içerir:
Tüm taşlama işaretleri aynı öneme sahip değildir. Belirli bir yüzey dokusu derecesi talaş kaldırmayla ilişkilendirilebilir; derin çizikler, çatlaklar veya aşırı pürüzlülük ise taşlama koşullarının iş parçasıyla iyi eşleşmediğini gösterebilir.
Yeraltı hasarı özellikle önemlidir çünkü görünür yüzeyin altında kalabilir. Bir levha, temel bir görsel inceleme sırasında, zemin katmanının altında hala çatlaklar veya hasarlı malzeme içeriyorken nispeten tekdüze görünebilir. Bu nedenle yüzey kalitesi, amaçlanan taşlama derinliği, talaş kaldırma gereksinimleri ve sonraki işlem adımları ile birlikte değerlendirilmelidir.
Öğütme ilkesinin temel açıklaması ve levha işlemedeki rolü için bkz. yarı iletken levha öğütme.
Gofret öğütme hasarının nedenleri genellikle tek bir sorundan ziyade birlikte çalışan birkaç faktörle ilgilidir. Aşındırıcı takım ile levha arasındaki temas, mekanik ve termal etkiler yaratır ve taşlama koşullarındaki değişiklikler, malzemenin kaldırılma şeklini değiştirebilir.
Taşlama, aşındırıcı parçacıklar ile iş parçası arasındaki tekrarlanan temas yoluyla levha malzemesini ortadan kaldırır. Öğütme kuvveti aşırı hale geldiğinde levha yüzeyi daha büyük mekanik gerilime maruz kalır.
Aşırı taşlama derinliği olası bir nedendir. Tek bir taşlama geçişinde çok fazla malzemenin kaldırılması, tek tek aşındırıcı tanecikler üzerindeki yükü artırabilir ve malzemeyi kaldırmak için gereken kuvveti artırabilir. Seçilen takım ve malzeme için çok yüksek bir ilerleme hızı da benzer bir etkiye sahip olabilir.
Bu koşullar daha derin taşlama izlerine, mikro çatlaklara, kenar kırılmalarına veya yüzey altı hasarına neden olabilir. Sert ve kırılgan malzemeler işlenirken risk daha önemli olabilir çünkü bunlar aşırı mekanik yüklemeye daha az toleranslıdır.
Aşındırıcı taneciğin malzemenin nasıl kaldırılacağı üzerinde doğrudan etkisi vardır. Elmas tane boyutu, talaş kaldırma verimliliği ile ortaya çıkan yüzey durumu arasındaki dengeyi etkiler.
Daha iri aşındırıcı parçacıklar, kaba taşlama sırasında daha yüksek talaş kaldırma kapasitesi sağlayabilir, ancak aynı zamanda daha belirgin bir yüzey dokusu da bırakabilirler. Daha ince taneler genellikle daha düşük yüzey pürüzlülüğü ve daha ince bir zemin yüzeyi gerektiğinde kullanılır.
Bu, mevcut en iyi kumun her zaman doğru seçim olduğu anlamına gelmez. Kum seçimi öğütme aşamasına, levha malzemesine, gerekli talaş kaldırma işlemine ve hedef yüzey kalitesine uygun olmalıdır. Uygun olmayan bir kumun kullanılması taşlama verimliliğini azaltabilir veya istenmeyen yüzey kusurlarının olasılığını artırabilir.
Yeni veya uygun şekilde şartlandırılmış bir taşlama takımı daha tutarlı bir kesme işlemi sağlayabilir. Ancak aşındırıcı yüzey aşındıkça kesme davranışı değişebilir.
Aşınmış bir levha taşlama çarkı kesme verimliliğini düşürebilir. Malzemeyi keskin bir aşındırıcı hareketle etkili bir şekilde çıkarmak yerine sürtünme ve sürtünme yoluyla daha fazla enerji tüketilebilir. Bu, proses stabilitesini azaltırken taşlama kuvvetini ve ısı üretimini artırabilir.
Bu nedenle çiziklerdeki, pürüzlülükteki, taşlama kuvvetindeki veya diğer yüzey kusurlarındaki ani artışı araştırırken takım aşınması dikkate alınmalıdır. Takımın çalışma yüzeyi önemli ölçüde değiştikten sonra aynı taşlama parametreleri aynı sonucu vermeyebilir.
Taşlama, aşındırıcının levha ile etkileşime girmesiyle ısı üretir. Isı etkili bir şekilde kontrol edilmezse, bölgesel sıcaklık artışları öğütme işleminin stabilitesini etkileyebilir.
Taşlama artıklarının da temas alanından uzaklaştırılması gerekir. Talaşlar ve çıkarılan malzeme etkili bir şekilde temizlenmezse aşındırıcı-iş parçası temasını engelleyebilir ve dengesiz taşlamaya katkıda bulunabilir.
Bu nedenle soğutma ve talaş kaldırma işlemleri yalnızca destekleyici işlemler değildir. Bunlar, özellikle yüksek hızlı işleme veya ince yüzey gereksinimleri söz konusu olduğunda, istikrarlı bir taşlama ortamının korunmasının bir parçasıdır.
Bir taşlama takımının işlenen malzemeye ve özel taşlama aşamasına uygun olması gerekir. Silikon, SiC ve diğer yarı iletken malzemeler aynı aşındırıcı koşullara aynı şekilde tepki vermez.
Takım seçiminde ayrıca gerekli talaş kaldırma oranı, yüzey kalitesi, taşlama ekipmanı ve proses parametreleri de dikkate alınmalıdır. Belirli koşullar altında iyi performans gösteren bir takım, gofret malzemesi veya öğütme aşaması değiştiğinde aynı sonucu vermeyebilir.
Bu nedenle taşlamadan kaynaklanan yüzey hasarı, yalnızca taşlama taşına atfedilmek yerine hem takım hem de süreç perspektifinden değerlendirilmelidir.
Taşlama parametreleri, aşındırıcı aletin levhayla ne kadar agresif etkileşime girdiğini belirler. Uygun bir taşlama taşı seçildiğinde bile, uygun olmayan parametre ayarları mekanik gerilimi veya ısıyı artırabilir ve tutarsız yüzey kalitesine yol açabilir.
| Taşlama Parametresi | Yüzey Hasarına Potansiyel Etki |
|---|---|
| Taşlama derinliği | Aşırı derinlik taşlama kuvvetini ve yüzey altı hasarını artırabilir |
| İlerleme hızı | Aşırı ilerleme mekanik yükü ve yüzey kusurlarını artırabilir |
| Taşlama hızı | Uygun olmayan hız, ısı oluşumunu ve öğütme stabilitesini etkileyebilir |
| tane büyüklüğü | Uygun olmayan kum, çizikleri ve yüzey pürüzlülüğünü etkileyebilir |
Taşlama derinliği, geçiş sırasında kaldırılan malzeme miktarını doğrudan etkiler. Daha büyük bir derinlik temizleme verimliliğini artırabilir, ancak aynı zamanda her aşındırıcı etkileşimin kaldırması gereken malzeme miktarını da arttırır.
Gofret malzemesi ve taşlama takımı için derinlik fazla ise taşlama kuvveti artabilir ve ortaya çıkan yüzey daha derin hasarlar içerebilir. İnce öğütme normalde kaba öğütme aşamasına göre daha kontrollü malzeme çıkarılmasını gerektirir.
Taşlama ilerleme hızı, takımın iş parçasına göre ne kadar hızlı hareket ettiğini etkiler. Daha yüksek bir ilerleme hızı, aşındırıcı yüzey üzerindeki malzeme kaldırma talebini artırabilir.
Seçilen ilerleme hızı taşlama taşı, levha malzemesi ve taşlama derinliği ile uyumlu değilse proses daha az stabil hale gelebilir. Mekanik yükleme arttıkça çizikler, pürüzlülük veya diğer kusurlar daha belirgin hale gelebilir.
Taşlama hızı aşındırıcı etkileşimi ve ısı oluşumunu etkiler. Uygun aralık ekipmana, taşlama takımına, levha malzemesine ve proses gereksinimlerine bağlıdır.
Bu nedenle daha yüksek hıza otomatik olarak daha iyi muamelesi yapmak uygun değildir. Amaç, aşırı ısı veya mekanik stres yaratmadan gerekli talaş kaldırmayı sağlayan stabil bir taşlama koşuludur.
Tane büyüklüğünün zemin yüzeyinin karakteri ile doğrudan ilişkisi vardır. Kaba taneler, malzeme kaldırmanın birincil gereklilik olduğu durumlarda kullanışlıdır, daha ince taneler ise daha pürüzsüz bir yüzeye ihtiyaç duyulduğunda daha uygundur.
Bu nedenle aşındırıcı boyutu seçilirken taşlama aşamaları arasındaki geçiş dikkate alınmalıdır. Doğru seçim, kaldırma verimliliği, yüzey pürüzlülüğü ve hasar kontrolü arasında uygun bir denge sağlayan seçimdir.
Taşlama çarkı, makine ile levha arasındaki doğrudan kesme arayüzüdür, dolayısıyla aşındırıcı özellikleri ve çalışma koşulları, yüzey kalitesi üzerinde önemli bir etkiye sahiptir.
Yarı iletken uygulamalarda elmas aşındırıcılar, sert ve kırılgan iş parçalarında etkili malzeme kaldırma sağlayabildikleri için yaygın olarak kullanılmaktadır. Gofret taşlama için elmas taşlama çarkının, gofret ile istikrarlı teması korurken uygun kesme davranışı sağlaması gerekir.
Üç husus özellikle önemlidir: aşındırıcı tanecik, diskin durumu ve çalışma yüzeyinin malzeme kaldırma ve talaş boşaltmayı destekleme yeteneği.
Uygun bir gofret taşlama diski, yalnızca aşındırıcı kalitesine göre değil, gofret malzemesine ve işleme gereksinimlerine göre seçilmelidir. Kaba taşlama sırasında malzeme kaldırma verimliliği daha fazla dikkat çekebilir. İnce taşlama sırasında yüzey kalitesi ve kontrollü talaş kaldırma daha önemli hale gelir.
Taşlama yüzeyinin durumu da önemlidir. Aşındırıcı parçacıklar etkili kesme yeteneklerini kaybettiğinde, taşlama eylemi daha fazla sürtünme ve sürtünmeye doğru kayabilir. Bu, yüzey kusurlarına katkıda bulunabilecek ısıyı ve kuvveti artırabilir.
Yarı iletken plaka uygulamaları için taşlama takımları bu nedenle ekipman ve proses parametreleriyle birlikte değerlendirilmelidir. Meijie, yarı iletken malzemeler ve hassas taşlama gerekliliklerini içeren uygulamaları kapsayan yarı iletken işleme için taşlama çözümleri sunmaktadır .
SiC levha taşlama, silisyum karbür son derece sert ve kırılgan bir malzeme olduğundan, geleneksel silisyum levha taşlamadan farklı zorluklar sunar. Malzeme özellikleri aşındırıcı performansı, taşlama stabilitesi ve proses kontrolü açısından daha yüksek talepler doğurur.
Silisyum karbür levha taşlama sırasında elmas aşındırıcılar ile SiC yüzeyi arasındaki etkileşimin dikkatli bir şekilde kontrol edilmesi gerekir. Aşırı mekanik yükleme çatlaklara, ufalanmaya, çizilmelere ve yüzey altı hasarına katkıda bulunabilir.
Taşlama takımının ayrıca sert malzemeye karşı etkili kesme hareketini sürdürmesi gerekir. Aşındırıcı koşulu, tane seçimi veya taşlama parametreleri uygun değilse, talaş kaldırma işlemi daha az stabil hale gelebilir ve yüzey daha ciddi kusurlar gösterebilir.
Bu, her SiC öğütme işleminin aynı parametreleri gerektirdiği anlamına gelmez. Ekipman, levha özellikleri, öğütme aşaması, aşındırıcı özellikler ve gerekli yüzey kalitesinin tümü uygun koşulları etkiler.
Bu nedenle SiC, silikon levhalar için kullanılan ayarların aynısını uygulamak yerine, malzemeye özel bir öğütme uygulaması olarak ele alınmalıdır.
Gofret taşlama hasarını azaltmak, hem taşlama takımının hem de proses koşullarının kontrolünü gerektirir. Her türlü yüzey kusurunu ortadan kaldırabilecek tek bir parametre yoktur.
Ana önlemler şunları içerir:
Parametre ayarı gözlemlenen kusurun türüne göre yapılmalıdır. Örneğin, çiziklerdeki ani bir artış, aşındırıcı tanecik ve taş durumunun incelenmesini gerektirebilirken, aşırı ufalanma, mekanik yükleme veya taşlama koşullarının gözden geçirilmesi gerektiğini gösterebilir.
Tezgah parametrelerinde büyük değişiklikler yapmadan önce takım seçimi de dikkate alınmalıdır. Aşındırıcı takım malzemeye veya gerekli taşlama aşamasına uygun değilse, prosesin stabilize edilmesi zor olabilir.
Yüksek hassasiyetli yarı iletken taşlama için tutarlılık genellikle basitçe malzeme çıkarma hızını arttırmaktan daha faydalıdır. İstikrarlı bir süreç, bir levhadan diğerine öngörülebilir yüzey kalitesinin korunmasına yardımcı olur.
Taşlama işleminin nasıl düzeltileceğine karar vermeden önce hasar tipinin belirlenmesi önemlidir. Farklı kusurlar farklı nedenlere işaret edebilir.
Görünür çizikleri, taşlama izlerini, çatlakları ve kenar çentiklerini tespit etmek için yüzey incelemesi kullanılabilir. Yüzey pürüzlülüğü ölçümleri, bitmiş durum hakkında niceliksel bilgi sağlayabilir ve taşlama işleminin gerekli yüzeyi üretip üretmediğini belirlemeye yardımcı olabilir.
Yeraltı hasarı daha fazla dikkat gerektirir çünkü temel yüzey incelemesi sırasında görülmeyebilir. Uygulamanın gerektirdiği durumlarda, yer yüzeyinin altındaki hasarı değerlendirmek için ek inceleme yöntemleri kullanılabilir.
Denetimin amacı sadece bir levhanın pürüzsüz görünüp görünmediğini belirlemek değildir. Taşlama işleminin bir sonraki işlem aşamasının gerekliliklerini karşılayan bir yüzey koşulu üretip üretmediğini tespit etmektir.
Evet. Aşındırıcı parçacıklar ile levha arasındaki mekanik etkileşim, özellikle taşlama kuvveti, aşındırıcı koşullar veya malzeme özellikleri uygun şekilde kontrol edilmediğinde görünür yüzeyin altında hasara neden olabilir.
Gofret taşlama çizikleri, aşındırıcı tanecik seçimi, taşlama taşının durumu, aşırı mekanik yükleme, kararsız taşlama koşulları veya taşlama kalıntılarının yetersiz uzaklaştırılmasıyla ilişkilendirilebilir. Gerçek neden taşlama parametreleri ve takımın durumuyla birlikte değerlendirilmelidir.
Gofret öğütme çatlakları ve ufalanma, taşlama sırasında oluşan mekanik gerilim malzemenin dayanabileceği değeri aştığında meydana gelebilir. Aşırı taşlama derinliği, ilerleme hızı, uygun olmayan aşındırıcı koşullar veya levha malzemesinin kırılgan yapısı riski artırabilir.
Elmas tane boyutu talaş kaldırma davranışını ve yüzey kalitesini etkiler. Daha kalın taneler daha agresif malzeme kaldırmayı destekleyebilirken, daha ince taneler genellikle daha ince bir yüzeye ihtiyaç duyulduğunda kullanılır. Uygun tanecik, öğütme aşamasına, levha malzemesine ve hedef yüzey kalitesine bağlıdır.
Plaka taşlama sırasında yüzey hasarı genellikle mekanik kuvvet, aşındırıcı durum, taşlama parametreleri, ısı, talaş kaldırma ve plaka malzemesi arasındaki etkileşimin sonucudur. Bitmiş yüzeyde çizikler ve pürüzlülükler görülebilirken, çatlaklar ve yüzey altı hasarları ek inceleme gerektirebilir.
Bu nedenle etkili kontrol, elmas taşlama çarkının veya levha taşlama diskinin levha ve işleme aşamasıyla eşleştirilmesiyle başlar ve bunu taşlama derinliği, ilerleme hızı, hız ve takım durumunun uygun şekilde kontrol edilmesi takip eder.
Silikon ve SiC levhalar için stabil öğütme, tek başına maksimum çıkarma hızına ulaşmaktan ziyade kontrollü bir malzeme çıkarma prosesinin sürdürülmesine bağlıdır. Uygun bir taşlama takımı ve uyumlu proses koşulları, tutarlı levha yüzey kalitesi için daha güvenilir bir temel sağlar.